Skip to content

Meer dan wat kruimels voor Belgische artiesten

by op 27 september 2012

Opiniestuk gepubliceerd op 26/09/2012 in De Morgen en mee onderschreven door de Leuvense Piratenpartij.

Vervang de auteursrechten- vereniging door een organisatie die onze artiesten écht verdedigt. Dat vragen namens de Piratenpartij: Christophe Cop, Jo Knaepkens, Kjell Segers, Koen De Voegt, Abdelkrim Boujraf, Elise Meekers, David Leben, Jelle R.J. Debusscher, Jonas Degrave, Thomas Goorden.

Sabam komt weer maar eens in opspraak. Voor de zoveelste keer moeten we vaststellen dat ze op maffieuze wijze handelt. Jeugdhuizen, kleine horecazaken en lokale radiozenders worden afgeperst om vervolgens de buit achter gesloten deuren te verdelen aan vrijwel iedereen, behalve aan wie het eigenlijk toekomt.

Bart Tommelein vraagt zich af hoe al dat onrechtmatig vergaarde geld, de forfaitaire vergoedingen, verdeeld wordt. Van Sabam zult u het niet horen. Sta ons toe een tipje van de sluier op te lichten. Uit zeer goede bron weten we immers dat intern heel wat geld niet eenduidig toegewezen wordt aan artiesten. Dat gaat niet enkel over artiesten die niet aangesloten zijn bij Sabam, maar ook over alle gevallen waar er ambiguïteit bestaat. Heeft de dj zijn lijstje niet ingevuld? Op de hoop. Is de groepsnaam niet juist gespeld? Op de hoop. De 12 eurocent heffing per lege cd of dvd? Op de hoop. De 50 eurocent extra op USB-sticks, 3 euro op mp3-spelers (dus ook uw telefoon) en 9 tot 13 euro op alles met een harde schijf? Op de hoop. Die laatste taxen zijn trouwens een cadeau van minister Van Quickenborne.

Maar hoe wordt die enorme hoop verdeeld? Wel, daar werkt Sabam met een interne (nooit gepubliceerde) verdeelsleutel. Die wordt vaagjes gebaseerd op hitlijsten en airplay (jawel, de ‘singeltjes’) en een flink dosis interne politiek. Mocht u zich afvragen waarom sommige organisaties zich nog bezighouden met hitlijsten of waarom de radio zo veel in herhaling valt, dan weet u nu waarom: uw geld.

Alles samengeteld wordt het een ontnuchterend verhaal. Sabam ronselt jonge groepjes en auteurs om hun inningsactiviteiten te legitimeren (“voor de artiesten”). Dat legitimeert wijzigingen in de wetgeving die enorm nadelig zijn voor de algemene bevolking, onder andere de hele forfaitaire regeling. Want de aanname van Sabam is dat quasi alle muziek die u hoort ‘van hen’ is. Het overgrote deel van dat geld gaat vervolgens naar de VS, een flink deel naar een heel select clubje rechtenbedrijven in België (denk aan Live Nation, ClearChannel, Studio 100). Belgische artiesten? Die krijgen de kruimels, tenzij ze dus bij de ‘grote jongens’ zitten. Wist u trouwens dat het maar om een drieduizendtal Belgische leden gaat?

Wurgcontracten
Laat het ons maar rechtuit zeggen: Sabam veroorzaakt niets anders dan miserie. Schaf het af. Vervang het door een organisatie die onze artiesten écht vertegenwoordigt, niet een handvol rijke Amerikanen. Die ervoor zorgt dat artiesten op een eerlijke en maatschappelijk gedragen manier rechten en inkomens kunnen verwerven. Maar vooral: stop met afpersingswetten uit te vaardigen die door Sabam en co. worden gelobbyd. Daarin heeft de hele politiek boter op het hoofd.

De Piratenpartij ijvert voor een grondige hervorming van het auteursrechtensysteem. We stellen een wederzijds voordelige samenwerking tussen publiek en auteurs voor.

Non-commercieel gebruik – verjaardagsfeestjes, een persoonlijke cd, een singeltje downloaden, benefietconcerten, etc. – is doodnormaal gedrag dat uit het strafrecht gehaald moet worden. Het onderling delen van cultuur is niet fout en had nooit gecriminaliseerd mogen worden. Daarmee vermijden we ook dat vrij internetverkeer, intussen een menselijk basisrecht, afgeluisterd of afgesloten wordt.

Voor commercieel gebruik – alles waar er geld verdiend wordt dankzij auteursrechten – ijveren we voor een regeling die zo veel mogelijk in het voordeel van de auteur is. In die zin is de Piratenpartij wellicht de meest auteursvriendelijke organisatie. Concreet willen we onder andere dat auteursrechten bij de auteur blijven, waar ze horen, zodat ook de inkomsten bij de auteurs blijven. Momenteel hebben te veel artiesten niet eens beslissingsrecht over hun eigen auteursrechten. Zo verdwijnen sommige werken gewoon, omdat het gemakkelijker is erop te speculeren dan het echt uit te geven. Als auteurs van platenfirma of uitgeverij wisselen, laat ze dan ook hun auteursrechten meenemen. Zo kunnen onze artiesten eindelijk ontsnappen aan de wurgcontracten waar de rechtenindustrie zo bekend om staat. Ook het innen van rechten na de dood van de auteur is in wezen krankzinnig: wie wordt hier nog beter van behalve de copyrightlobby?

We ijveren ook voor een openbreken van de auteursrechtenmarkt, net zoals dat voor energie of internet (in een ideale wereld) gebeurt. Niet alleen zouden artiesten baat hebben bij kleinere dienstverleners die hen écht helpen bij het vinden van betaalde prestaties, ze zouden ook gemakkelijker kunnen experimenteren met nieuwe verdienmodellen zoals crowd-funding, rechtstreekse online verkoop, optredens, etc. Daarmee vloeit het geld recht van het publiek naar de auteur, zonder dat de rechtenindustrie hen kan kaalplukt. Als daarvoor een zelfverklaarde monopolist uit de vorige eeuw plaats moet ruimen, dan zij het zo.

Advertisements

From → Nieuws

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: